23.02.2001 Esas: 2000/4553 Karar: 2001/636

ÖZET: Hükümden sonra elde edilen belgeye dayalı iade-i muhakeme talebinde bulunabilmek
için belgenin yargılama esnasında mücbir sebebe veya yararına
hüküm verilen tarafın fiiline binaen elde edilememiş olması gerekir. Somut
olayda, mücbir sebep veya lehine hüküm verilen tarafın belgenin ibrazına
engel teşkil eden bir fiilinin varlığı ileri sürülmediği gibi ispat da edilememiştir.
Bu durum karşısında iade-i muhakeme talebinin reddi gerekir.
İlgili Mevzuat: HMUK. madde 445.

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün
Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı,
inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Davacılar vekili Tekirdağ 2. Kadastro Mahkemesi’nin 20.12.1996 gün ve 1992/4
esas 1996/34 karar sayılı ilamının tapu kaydına dayanarak iade-i muhakemesini ve
anılan karar gereği dava konusu 776 parselden kesilen (A) ile işaretli 37500 metrekarelik
bölümün müvekkilleri adına tescilini talep etmiştir. Mahkemece davanın kabulüne
ve çekişmeli parselin 23.6.2000 tarihli teknik bilirkişi raporunda (a) harfi ile
gösterilen 20175 metrekarelik bölümünün payları oranında davacılar adına, geriye
kalan 39.825 metrekarelik bölümünün önceki hükümde olduğu gibi Hazine adına
tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı taraf hükümden sonra ele geçirdikleri Eylül 1327 tarih 41 numaralı tapu
kaydının dava konusu yere ait olduğu iddiasına dayanarak iade-i muhakeme talebinde
bulunmuştur. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 445/1. maddesi hükümden
sonra ele geçirilen bir belgeye dayanarak iade-i muhakeme talebinde bulunabilmek
için bu belgenin yargılama esasında mücbir bir sebebe veya yararına hükmolunan
tarafın fiiline binaen elde edilmemesini hükme bağlamıştır. Davacı taraf mücbir
bir sebebin veya lehine hükmolunan Hazine’nin bu belgeyi ibraz etmesine engel teşkil
eden bir fiilin varlığını ileri sürmediği gibi ispat da edememiştir. Bu nedenle davanın
reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup temyiz itirazlarının
kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.02.2001 gününde oybirliğiyle karar verildi.