13.10.1999 tarih, E. 1999/18-835, K. 1999/835

ÖZET: Kat malikleri, bütün maliklerin rızası olmadan ana gayrimenkulün
ortak yerlerinde inşaat, onarım ve tesis yapamazlar. Ortak yerlerde kullanım
hakkı, kullanıma konu yerin niteliğine göre, ortak yerlerin tamamına
şamil olup hiçbir kat maliki bu yerlerden bir bölümünü ayırıp kendi kullanımına
tahsis edemez. Somut olayda, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda,
mimari proje ve varsa vaziyet planı getirtilip dava konusu yer incelenerek
sonuca göre karar verilmelidir. Duvarın belediye ölçümlerine uygun olduğu
ve çitle ayrılan bölümün davalının payını aşmadığı gerekçesiyle, davanın
reddine karar verilmesi usûl ve yasaya aykırıdır.
İlgili Mevzuat: 634 SK 16 ve 19. maddeler.

Taraflar arasındaki “634 Sayılı Yasa’ya dayalı el atmanın önlenmesi” davasından
dolayı yapılan yargılama sonunda; Menderes Sulh Hukuk Mahkemesi’nce
davanın reddine dair verilen 25.12.1997 tarih ve 1997/121 E., 1997/323
K. sayılı kararın incelenmesi, davacılar vekili tarafından istenilmesi üzerine,
Yargıtay 18. Hukuk Dairesi’nin 4.6.1998 tarih ve 1998/5049-6646 sayılı ilamı
ile; (... Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 19. maddesine göre, kat malikleri ana gayrimenkulün
mimarı durumunu titizlikle korumaya mecbur oldukları gibi, bütün
kat maliklerinin rızası olmadıkça ana gayrimenkulün ortak yerlerinde inşaat,
onarım ve tesis yapamazlar.
Aynı kanunun 16. maddesi hükmüne göre kat malikleri ortak yerlerde kullanım
hakkına sahip iseler de, bu kullanım hakkı, kullanıma konu ortak yerin
niteliğine göre, ortak yerin tamamına şamil olup hiçbir kat maliki bu yerlerden
bir bölümünü ayırıp kendi kullanımına özgüleyemez.

Yukarıdaki ilkeler doğrultusunda, mimari proje ve varsa vaziyet planı getirtilip
dava konusu hususlar incelenmeli ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.
Duvarın belediye ölçülerine uygun olduğu ve çitle ayrılan bölümün davalının
payına düşeni aşamadığı gerekçesiyle, davanın yazılı olduğu şekilde reddi
doğru görülmemiştir...) gerekçesiyle bozularak, dosya yerine geri çevrilmekle,
yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davacılar vekili.

Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz
edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara,
bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca
da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki
kararda direnilmesi usûl ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının
Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK’nin
429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının
geri verilmesine, 13.10.1999 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.