16.06.1999 tarih, E. 1999/6-499, K. 1999/521

ÖZET: Davacı, kiralananın murisi tarafından dava dışı bir şahsa kira-
landığı halde sözleşmeye aykırı olarak davalı şirkete devredildiğini, davalının
fuzuli şagil olduğunu ileri sürerek tahliyesini talep etmiştir. Yerel mahkeme
taşınmazın değerini esas alarak davaya bakmaya Asliye Hukuk Mahkemesi’nin
görevli olduğundan bahisle, görevsizlik kararı vermiştir. Yargıtay,
kira sözleşmelerine dayanan her türlü tahliye davalarının sulh hukuk
mahkemelerinde görüleceği gerekçesiyle kararı bozmuştur. Yerel mahkeme
direnme kararı vermiştir. Direnme kararı usûl ve yasaya aykırıdır.
İlgili Mevzuat: HUMK 8/II-1. madde, 6570 SK 12. madde.

Taraflar arasındaki “tahliye” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;
Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce davanın reddine dair verilen
3.12.1998 tarih ve 98/1025-1459 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından
istenilmesi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 4.2.1999 tarih ve
1999/369-614 sayılı ilamı ile; (... Dava, fuzuli işgal nedeniyle kiralananın tahliyesi
istemine ilişkindir. Mahkeme görevsizlik kararı vermiştir. Hükmü davalı
vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili kiralananın müvekkilinin murusi tarafından dava dışı M.
Ç.ye kiralandığı halde, sözleşmeye aykırı olarak davalı şirkete devredildiğini,
davalının fuzuli şagil olduğunu ileri sürerek taşınmazdan tahliyesini istemiştir.
Mahkeme taşınmazın değerini esas alarak davaya bakmaya Asliye Hukuk
Mahkemesi’nin görevli olduğundan bahisle, görevsizlik kararı vermiştir.
Davanın dayanağını, 6570 Sayılı Yasa’nın 12. maddesi teşkil etmektedir.
HUMK’nin 8/II-1. maddesi gereğince “kira sözleşmesine dayanan her türlü
tahliye, akdin feshi, yahut tespit davaları bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı
ve tazminat davaları ve bunlara karşılık olarak açılan davalara Sulh Hukuk
Mahkemesi’nce bakılacağı belirtilmiştir. Mahkemenin yasanın bu açık hükmüne
rağmen görevsizlik kararı vermesi doğru değildir. İşin esası incelenerek sonucuna
göre karar verilmesi gerekirken, bundan zuhul olunması, usûl ve kanuna
aykırı olup, hükmün bozulması icap etmiştir...) gerekçesiyle bozularak, dosya
yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece
önceki kararda direnilmiştir.
Temyiz Eden: Davalı vekili.

Hukuk Genel Kurulu Kararı
Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz
edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara,
bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca
da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda
direnilmesi usûl ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının
Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK’nin
429. maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının
geri verilmesine, 16.06.1999 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.